Studievertraging en studentenjob: onderhoudsgeld blijft
Deze zaak betreft een geschil over onderhoudsbijdragen voor twee kinderen, van wie één meerderjarige dochter, volgend op de beëindiging van de feitelijke relatie tussen de ouders. De vader tekende hoger beroep aan tegen een vonnis van de familierechtbank dat hem veroordeelde tot een maandelijkse onderhoudsbijdrage van €200 per kind voor de dochter en het andere kind, en tot de helft van de buitengewone kosten. Het standpunt van de vader was dat hij niet langer onderhoudsplichtig zou moeten zijn voor zijn dochter vanwege haar studieverloop, met name een onderbreking van haar studies. Subsidiair vroeg hij een aanzienlijke verlaging van de bijdrage en stelde hij voorwaarden aan de toekomstige betalingen, gekoppeld aan haar studieresultaten. Voor het andere kind vroeg hij een verlaging van de bijdrage tot €91. De moeder verdedigde het vonnis van de eerste rechter. Daarnaast stelde zij een incidenteel hoger beroep in, waarin ze vorderde om de onderhoudsbijdrage om te zetten in een "all-in" bedrag van €230 per kind. Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft zowel het hoger beroep van de vader als het incidenteel hoger beroep van de moeder ongegrond verklaard en het bestreden vonnis volledig bevestigd. Het Hof oordeelde dat de onderhoudsplicht van de vader voor de dochter blijft voortduren. De studieonderbreking van één jaar werd als gerechtvaardigd beschouwd, gezien de ernstige gezondheidsproblemen in het gezin in die periode en het feit dat de dochter haar studies succesvol heeft hervat. Het Hof benadrukte dat gewone inkomsten uit een studentenjob van het kind niet zomaar in mindering worden gebracht op de onderhoudsplicht. Na een gedetailleerde herberekening van de financiële draagkracht van beide ouders, concludeerde het Hof dat de opgelegde bijdrage van €200 per kind per maand niet overdreven was. De vordering van de moeder voor een all-in bijdrage werd afgewezen omdat zij niet kon aantonen dat de wettelijke regeling voor buitengewone kosten onwerkbaar was. De juridische grondslag voor de beslissing is de ouderlijke onderhoudsplicht zoals bepaald in artikel 203 van het oud Burgerlijk Wetboek.