Terug naar Rechtspraak
    Verkeersrecht
    Veroordeling

    64 km/u in zone 30 in herhaling: 400 euro en 10 dagen verval

    Mr. Chanel Ribas ColomarPolitierechtbank West-Vlaanderen - Afdeling Brugge3 juni 2026Gepubliceerd Bijgewerkt 70 weergaven
    Delen:
    Verkeersrecht - 64 km/u in zone 30 in herhaling: 400 euro en 10 dagen verval

    Samenvatting van de Zaak

    In dit vonnis van de Politierechtbank West-Vlaanderen, afdeling Brugge, wordt een bestuurder veroordeeld voor een zware snelheidsovertreding. De beklaagde werd in Brugge betrapt terwijl hij met een gecorrigeerde snelheid van 64 km/u reed binnen een zone 30, waar de maximumsnelheid 30 km/u bedraagt. De vastgestelde snelheid was 70 km/u. Een cruciale factor in deze zaak was de staat van wettelijke herhaling. De beklaagde was namelijk binnen de voorgaande drie jaar al eens veroordeeld door dezelfde rechtbank wegens een overtreding van artikel 29, § 1 of § 3 van de Wegverkeerswet, wat de nieuwe overtreding verzwaart volgens artikel 29 §4, derde lid van de Wegverkeerswet. De verdediging werd gevoerd door een advocaat. De rechtbank achtte de tenlastelegging bewezen. In haar motivering voor de straftoemeting benadrukte de rechter de algemene gevaren van overdreven snelheid, die een belangrijke oorzaak is van ernstige en dodelijke verkeersongevallen. De rechter verwees naar onderzoek volgens hetwelk bij een impactsnelheid van 70 km/u het risico op dodelijk letsel voor een voetganger twee keer zo hoog is als voor een inzittende, en die kans verdubbelt bij een versnelling met 10 km/u tot 80 km/u. De rechtbank hield rekening met de concrete omstandigheden, de gecorrigeerde snelheid van 64 km/u bij een toegelaten maximumsnelheid van 30 km/u en de wettelijke herhaling. Uiteindelijk veroordeelde de rechtbank de beklaagde tot een geldboete van 400 euro en een verval van het recht tot sturen voor een periode van 10 dagen. Daarnaast werden de beklaagde de verplichte bijdragen aan het Slachtofferfonds (250 euro) en het fonds voor juridische tweedelijnsbijstand (26 euro) opgelegd, alsook de gerechtskosten. De straf is bedoeld om de beklaagde tot meer verantwoordelijkheidsbesef aan te sporen en de maatschappelijke afkeuring van dergelijk gedrag te uiten.

    Uitkomst:
    Veroordeling

    Kernpunten

    • 1Wettelijke herhaling voor dit type snelheidsovertreding leidt tot een verdubbeling van de geldboete.
    • 2Een snelheidsoverschrijding van meer dan 30 km/u in een zone 30 wordt als een zeer ernstige overtreding beschouwd en leidt tot een verplicht verval van het recht tot sturen van minstens 8 dagen, tenzij de rechter motiveert waarom hij het verval niet uitspreekt.
    • 3Uit de in de dagvaarding vermelde herhaling blijkt niet dat een verplicht verval van het recht tot sturen van minstens drie maanden van toepassing was.
    • 4De opdeciemen op een geldboete worden berekend op basis van de wetgeving die gold op de datum van de feiten, niet de datum van de uitspraak, behoudens een mildere latere straf (art. 2 oud Sw.; sinds 1 september 2026 art. 2 Sw.).
    • 5Naast de geldboete en het verval van het recht tot sturen werden bijdragen aan het Slachtofferfonds en het fonds voor juridische tweedelijnsbijstand opgelegd. De bijdrage aan het Slachtofferfonds is geen geldboete.
    • 6De rechtbank baseert haar straftoemeting niet enkel op de feiten, maar ook op algemene overwegingen van verkeersveiligheid en preventie.

    Juridische Analyse

    Inleiding en Feitelijke Context

    Dit vonnis van de Politierechtbank West-Vlaanderen, afdeling Brugge, behandelt een veelvoorkomend maar ernstig verkeersmisdrijf: een aanzienlijke snelheidsovertreding in een zone 30, gecombineerd met de verzwarende omstandigheid van wettelijke herhaling. De beklaagde bestuurder werd vervolgd voor het rijden aan een gecorrigeerde snelheid van 64 km/u, bij een toegelaten maximumsnelheid van 30 km/u. De analyse van dit vonnis biedt inzicht in hoe politierechters omgaan met dergelijke feiten, welke strafmaatregelen worden toegepast en hoe de wettelijke herhaling de straftoemeting beïnvloedt.

    Juridisch Kader: Snelheidsovertredingen en Herhaling (Wetgeving vóór 1 september 2026)

    De pleegdatum is niet opgenomen in de aangeleverde vonnistekst. De toepasselijke strafregels en opdeciemen hangen daarvan af. De rechtbank heeft de oude Wegverkeerswet toegepast. De juridische basis voor de veroordeling is tweeledig:

    • Artikel 22quater van het KB van 1 december 1975 (Wegcode): Dit artikel definieert de 'zone 30' en stelt dat de snelheid binnen deze zone beperkt is tot 30 km/u.
    • Artikel 29 §3 van de Wegverkeerswet (oud): Dit artikel bepaalt de straffen voor snelheidsovertredingen. Voor een overschrijding van de toegelaten maximumsnelheid met meer dan 30 km/u binnen een zone 30, voorzag de wet in een geldboete van 10 tot 500 euro (te vermeerderen met opdeciemen). Bovendien was de rechter verplicht een verval van het recht tot sturen op te leggen van minstens acht dagen, tenzij hij deze beslissing uitdrukkelijk motiveerde.

    De Verzwarende Omstandigheid: Wettelijke Herhaling

    De zaak wordt verzwaard door de vaststelling van wettelijke herhaling, gebaseerd op artikel 29 §4, derde lid van de oude Wegverkeerswet. Dit lid bepaalt dat de geldboetes worden verdubbeld bij herhaling van een overtreding als bedoeld in artikel 29, § 1 of § 3, binnen drie jaar te rekenen van de dag van de uitspraak van een vorig veroordelend vonnis dat in kracht van gewijsde is gegaan.

    Het gevolg van deze specifieke vorm van herhaling is de verdubbeling van de geldboetes. In tegenstelling tot wat soms wordt aangenomen, legt deze bepaling op zich geen verplicht langer verval van het recht tot sturen op. De verplichting om een verval op te leggen vloeide in dit geval al voort uit de ernst van de snelheidsovertreding zelf (art. 29 §3 Wegverkeerswet).

    Voor een verplicht verval van minstens drie maanden wegens herhaling gelden afzonderlijke voorwaarden, waaronder een eerdere veroordeling voor een specifiek opgesomde overtreding. De dagvaarding vermeldt alleen een eerdere overtreding van artikel 29, § 1 of § 3, zonder het betrokken lid te preciseren. Daaruit blijkt niet dat de afzonderlijke regeling met een minimum van drie maanden van toepassing is. Het opgelegde verval van 10 dagen kan daarom niet als een afwijking van dat minimum worden voorgesteld.

    Analyse van de Rechterlijke Beslissing

    Straftoemeting en Toegepaste Sancties

    De rechter overloopt in het vonnis de klassieke doelstellingen van de straf en benadrukt de gevaren van overdreven snelheid om de ernst van de feiten te onderstrepen. De rechtbank legt de volgende straffen op:

    1. Geldboete: De rechtbank legt een basisboete van 50 euro op. Rekening houdend met de verdubbeling wegens herhaling, valt dit binnen de wettelijke vork van 20 tot 1.000 euro (basisbedragen). De rechtbank verhoogde deze basisboete met 70 opdeciemen tot 400 euro. De pleegdatum is niet weergegeven in de aangeleverde vonnistekst; de toepasselijke opdeciemen hangen daarvan af.
    2. Verval van het recht tot sturen: De rechter legt een verval van 10 dagen op overeenkomstig artikel 38 van de Wegverkeerswet. Uit de vermelding van herhaling in de dagvaarding volgt niet dat een minimum van drie maanden gold.

    De motivering van de rechtbank, waarin wordt verwezen naar de risico's van hoge snelheid, dient om de opgelegde straf te kaderen binnen het maatschappelijk belang van verkeersveiligheid.

    Praktische Implicaties en Aandachtspunten

    Dit vonnis illustreert verschillende belangrijke punten:

    • Gevolgen van herhaling: Een nieuwe overtreding van art. 29, § 1 of § 3 binnen drie jaar na een vorige veroordeling daarvoor leidt volgens de oude wetgeving tot een verdubbeling van de geldboetes.
    • Zone 30: Een snelheidsovertreding van meer dan 30 km/u te snel in een zone 30 wordt zeer streng beoordeeld en leidt, los van eventuele herhaling, op zich al tot een verplicht verval van het recht tot sturen (minstens 8 dagen), tenzij de rechter motiveert waarom hij het verval niet uitspreekt.
    • Tijdswerking: De strafmaat en de opdeciemen worden bepaald door de wetgeving die van kracht was op de datum van de feiten, niet op de datum van het vonnis, tenzij de straf ten tijde van het vonnis minder zwaar is: dan wordt de minst zware straf toegepast (art. 2, tweede lid oud Sw.). Dit is een fundamenteel principe in het strafrecht.

    Toegepaste Wetsartikelen

    Art. 29 §3

    Wegverkeerswet (gecoördineerd KB 16 maart 1968), versie vóór 1-9-2026

    Straffen voor snelheidsovertredingen, inclusief verplicht verval van het recht tot sturen bij grote overschrijdingen.

    Art. 29 §4

    Wegverkeerswet (gecoördineerd KB 16 maart 1968), versie vóór 1-9-2026

    Verdubbeling van de geldboetes bij herhaling van een overtreding van art. 29, § 1 of § 3 binnen drie jaar.

    Art. 38

    Wegverkeerswet (gecoördineerd KB 16 maart 1968), versie vóór 1-9-2026

    Algemene bepalingen over het verval van het recht tot sturen.

    Art. 22quater

    Wegcode (KB 1 december 1975)

    Definitie en snelheidsbeperking in een zone 30.

    Art. 1

    Wet 5 maart 1952

    In het vonnis aangehaald bij de toepassing van opdeciemen op de geldboete.

    Meer over Verkeersrecht

    Ontdek al onze diensten, juridische tools en artikelen over verkeersrecht.

    Bekijk expertisepagina Verkeersrecht

    Veelgestelde vragen over deze zaak

    Meer over Verkeersrecht

    Vergelijkbare situatie? Spreek een advocaat

    Kies een eerste consultatie op kantoor (€ 90,75 incl. 21 % btw) of via videocall (€ 60,50 incl. btw).

    Liever eerst bellen? 050 67 32 06

    Kantoor € 75Video € 50

    Prijzen excl. btw

    Meer info: cookie beleid · privacy